تراشه ذهن من ( داداشی )

سال جدید...

chichini — Wed, 26 Mar 2008 06:04:46 GMT

عشق اجتناب ناپذیره چون بخشی از وجود پروردگاره که در روح ادمی نقش بسته.
نمیشه نادیده اش بگیری.نمی تونی باهاش مبارزه کنی.چون از وقتی که در خونه دلتو بزنه
دیگه صاحب خونه میشه.
دوستی میگفت:عشق اونیه که وقتی چشم ها با هم روبرو شدن و نگاهها با هم تلاقی کردن
ته دل هر دو بلرزه.
عشقی واقعی و موندنیه که 2 جانبه باشه.تکرو نباشه.صادقانه باشه فرمانده نباشه بی غرض

و بی طمع باشه با گذشت باشه و بی توقع.
میگن خداوند به آدمی 2 گوش 2 چشم 2 دست 2 پا 2 کلیه و 1 قلب داد چون 2 میشو
در سینه شخص دیگه ای گذاشت.
به خاطر همینه که عشق واقعی آرامش میاره چرا که مکملش و پیدا کرده.چون دیگه
تنها نیست.2 تا قلب خیلی کارها می تونن بکنن.2 تا قلب می تونن 1 زندگی بسازن.
وقتی دل ها به هم نزدیک بشن دیگه مانعی وجود نداره.فاصله ها از بین میرن.
دنیا یه جور دیگه می شه.

آره چون عاشق شدن ظرفیت می خواد شجاعت می خواد.بعضی از این آدم ها شهامت
عاشق شدن رو دارن اما بعضی ها ...............
عاشق بودن و عاشق موندن لازمه یه زندگی بدون نقص و کامله.

راستی شما برای سال جدید آمادگی دارین؟به عشق فکر کردین؟
عشق دلیل نداره.محبت بدون دلیل به وجود میاد.قدرت داره و تو وقتی متوجه قدرتش می شی که بهش بها بدی.
سال جدید سال عاشقیه.به عشق فکر کن به تولدش به رشدش به ارزشش و به قدرتش.
عشق هدیه تولد ماست.روزی که به دنیا آمدیم خداوند این هدیه رو به ما داد.
هدیه ای که هیچ وقت کهنه و فرسوده نمیشه.

پس ما هم از هدیه کردن این ودیعه مقدس در سال جدید

دریغ نکنیم.

با تمام وجود به شما تقدیم میکنم

پ.ن دارم تو یه دوگانگی دست پا می زنم ، دعا کنید سر بلند بیرون بیام. ممنونم

سال 1387

chichini — Tue, 18 Mar 2008 17:29:37 GMT

سلام

سلام....

سلام به همه دوستای گلم

الانه که دارم وبسایتم رو آپ میکنم، از بس که صدای ترقه زیاد هستش و بطوری هولناکه که شرکت

می لرزه ،

هی ......

چی شد با ما ..؟

چندی پیش سرپرست کوهنوردی ما اس مسی برای من فرستاد

دهقان فداکار پیر شده...

چوپان دروغگو عزیز شده...

شنگول و منگول گرگ شدن...

کوکب خانم حوصله مهمون رو نداره...

روباه و کلاغ دست شون توی یه کاسه هستش ...

حسنک گوسفند هایش رو رها کرده وتو یه شرکت آبدارچی شده ...

راستی چی بر سر ما ایرانی ها اومده...

نوشته اش به طنز بیشتر می خورد تا یک اس مس سنگین و تو فکر برو

چهارشنبه سوری امروزه رو می بینم با چند سال پیش که ما می گرفتیم زمین تا اسمون فرق می کنه

خدایی چی بر سر مون اومده..؟

ما که شروع می کردیم خونواده هامون و همسایه ها با ما از رو آتیش می پریدن و و آروزی سال خوب رو از خدا طلب می کردند.

بخدا قسم همه دنیا تو چشن نوروز ما موندن ، چشنی پر مهر اطوفت ، پرشادی و خنده

اونی که نداره ،

داره یه طورایی خودشو با او بالا بالایی ها بی تفاوت جلوه می ده

تا خودشو رازی کنه

که اره...!

اینم یه بار تو سال اتفاق می افتده

داداشی زد حال نمی زنه ... فرهنک چهارشنبه سوری داره جا شو به جنگ جهانی چهارم می ده

بگذریم...

می خواهم یه عیدی به همه دوستای وبلاگ نویسم بدم و خوانندگان وبلاگم

برای همه شما عزیزان سال پر برکتی رو از خدای منان آرزومندم

ما رو از دعاهای پر مهر تان بی نصیب نگذارید

سودای شگفتن با تو

نم نم آید به هراس

و من و ابر رسیده از راه

به تمنای بهاری که ببارد

در جان

زمزمه ات کردم باز

درود...

تو را این دوباره زیستن درود

دورترین رویا هاتان ،

نزدیکترین آرزوی ماست .

داداشی

زخمهای من

chichini — Thu, 28 Feb 2008 16:59:18 GMT

خب امروز که شرکت تعطیل بود ما هم بیکار نبودیم

صاحب خونه بنده که به ما لطف فراوان داره ما رو تو نظری که داشتن برای اربعین حسینی شریک دونستن و غذای نظری شون رو تو خونه این بنده درست کردن تا ما هم یه ثوابی ببریم دیشب تا ۱ شب بیدار بودم تا غذاها رو از روگاز تعویض کنیم.

امروزم غذا ها رو تحویل دادیم

صاحب خونم گوشتهای پخته رو تو یخچال من می گذاشت

می گغت هر چقدر دوست داری بخورید

می دونست بچه پور خوری هستم

بلاخره کارمون که امروز ساعت ۱۱ تموم شد من شروع کردم به خونه تکونی نیمی از کارهای خونم رو انجام دادم فقط مونده فرشها اونم تا آخر هفته تموم می کنم .

میرسم به اصل موضوع ...

خطوط را رها خواهم کرد

و همچنين شمارش اعداد را رها خواهم کرد

و از ميان شکلهاي هندسي محدود

به پهنه هاي حسي وسعت پناه خواهم برد

من عريانم عريانم عريانم

مثل سکوتهاي ميان کلام هاي محبت عريانم

و زخم هاي من همه از عشق است

از عشق عشق عشق

من اين جزيره سرگردان را

از انقلاب اقيانوس

و انفجار کوه گذر داده ام

و تکه تکه شدن راز آن وجود متحدي بود

که از حقيرترين ذره هايش آفتاب به دنيا آمد

...

وقتي كه اعتماد من از ريسمان سست عدالت آويزان بود

و در تمام شهر

قلب چراغ هاي مرا تكه تكه مي كردند

وقتي كه چشم هاي كودكانه عشق مرا

با دستمال تيره قانون مي بستند

و از شقيقه هاي مضطرب آرزوي من

فواره هاي خون به بيرون مي پاشيد

وقتي كه زندگي من ديگر

چيزي نبود هيچ چيز بجز تيك تاك ساعت ديواري

دريافتم بايد بايد بايد

ديوانه وار دوست بدارم

فروغ فرخ زاد

پ.ن فردا سال مامان بزرگ من و جوجو هستش و ۸ فروردین سال بابابزرگ

روحشان شاد و یادشان همیشه ماندگار

هم سپندار مذگان هم ولنتاين

chichini — Thu, 21 Feb 2008 05:50:41 GMT

سلام درود به دوستان خوبم

چند روز پيش مطلبي را فرستادم که نظر خود را راجب ولنتاين نوشته بودم

و اينکه جريان جشن ولنتاين چه بوده و چرا ما که خود روز باستاني همچون ولنتاين

به نام سپندارمذگان داشته ايم که روز عشق و دوستي در هزاران سال پيش در کشور

باستاني و متمدنمان بوده اکنون به سراغ فرهنگ بيگانه رفته ايم

و حال ...

چند روز گذشته را به خاطر شغل بنده که تو یکی از خیا بانهای شلوغ رشت

کار میکنم ، شب ولنتاين اطراف سبزمیدان ، شهرداری اسباب بازي فروشي

و عروسک فروشي بود که حضور پسران 20 تا 30 ساله 2متري و خريد خرس و

عروسک توسط آنان نظرم را جلب کرد که احتمال قوي را مي دادم که همه

در حال خريد هديه روز ولنتاين هستند

از يک طرفم فکرم مشغول اين شد که بنده 23 سال شدم و هنوز کسي براي من خرس نخريده

و از طرف ديگر فکر کردم که کاش بشود به گونه اي به آنان بفهمانم که

ما ايرانيان خود روز عشق و دوستي به نام سپندار مذگان داريم که درست چند روز پس از ولنتاين است

پس لطفا هديه خود را روز سپندارمذگان تقديم کنيد

تا روز بعد که در تاکسي نشسته بودم که پيرزني آراسته با دسته گلي در دست

بحث را به مقصودش که تبريک ولنتاين و ديدار دوستان بود کشاند

بنده و همسفران ديگر تعصب نشان داده و به سپندارمذگان اشاره نموديم

ايشان که فرهنگي بازنشسته بودند گفتند من چون آموزگار بودم

همه شما را چون شاگردان خود مي دانم و خود راجب سپندارمذگان ميدانم

اما با توجه به اينکه دنيا چون دهکده کوچکي شده و بنده از بس راجب 14 فوريه شنيدم

نتوانستم بي تفاوت بمانم

خب

پس از آن بنده به فکر فرو رفتم که حق با اوست

شايد ساليان سال پيش مي توانستيم نسبت به دنياي اطراف بي تفاوت بمانيم

اما با وجود وسايل ارتباطي صوتي و تصويري و دنياي پيشرفته کنوني و روابط آسان بين انسانهاي

سراسر جهان که فاصله زماني و مکاني بين انسانها را کم نموده است

شايسته نيست که ما پيله اي دور خود بتينم و نسبت به دنيايي

که در آن زندگي مي کنيم بي تفاوت بمانيم

چه خوب است که بتوانيم در شادي همه ي مردم جهان شريک باشيم

و در همان حال آداب و رسوم و فرهنگ ديرينه خود را حفظ کنيم

و با خود انديشيديم که شايد بتوان به جاي روز عشق و دوستي،

فاصله ولنتاين تا سپندارمذگان ايراني را که حدود يک هفته است را

هفته عشق و دوستي بناميم

بدينگونه يک هفته فرصت داريم اگر يادمان رفت

هديه بدهيم و هديه بگيريم و به گونه اي

جهاني بينديشيم و منطقه اي عمل کنيم

به اميد دنيايي

پُر از صلح و صفا

پُر از عشق و دوستي

آدما نميتونن تغيير کنن،رابطه ها نميتونن عوض بشن،دنيا نميتونه ثابت بمونه،ولی يه دوست ميتونه تا ابد يه دوست باقی بمونه

چشن باستانی سپندار مزدکان بر ایرانیان مبارک باد ...

chichini — Mon, 18 Feb 2008 18:35:31 GMT

با دورد بر ایران و ایرانی چند سالی است نزدیک 26 بهمن ماه (14 فوریه) که می شود هیاهو و هیجان را در خیابان ها می بینیم. مغازه های کالاهای فانتزی شلوغ می شود. همه جا نام Valentine به گوش می خورد. از هر بچه ای که درباره والنتاین پرسش کنی می داند که "در سده سوم میلادی که برابر با آغاز شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس باورهای شگفتی داشته است، برای نمونه سربازی خوب خواهد جنگید که زن نگرفته باشد. از این رو زناشویی را برای سربازان امپراتوری روم بازداشته می کند.کلودیوس به اندازه ای سنگدل وفرمانش به اندازه ای بی چون و چرا بود که هیچ کس یارای یاری به زناشویی سربازان را نداشت.ولی کشیشی به نام والنتیوس(والنتاین)،پنهانی عقد سربازان رومی را با دختران دلخواهشان جاری می کرد.کلودیوس دوم از این رخداد آگاه می شود و دستور می دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان دلداده دختر زندانبان می شود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد دلدادگان، با دلی عاشق به دار آویخته می شود...بنابراین او را به نام فدایی وشهید راه عشق می دانند و از آن زمان نمادی می شود برای عشق!" ولی کمتر کسی است که بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه سده پس از زادروز، که از بیست سده پیش از زادروز، روزی به نام روز عشق بوده است!شنیدنی است بدانید که این روز در سالنمای کنونی ایرانی برابر است با 29 بهمن، یا تنها 3 روز پس از والنتاین فرنگی! این روز "سپندار مذگان" یا "اسفندار مذگان" نام داشته است. فلسفه بزرگداشت این روز با نام "روز عشق" به این گونه بوده است که در ایران باستان هر ماه را سی روز می شمردند و افزون بر اینکه ماه ها نام داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. برای نمونه روز نخست "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( تندرستی، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت "بهترین راستی و پاکی" که باز ویژه خداوند است، روز چهارم شهریور "شاهی و فرمانروایی آرمانی" که ویژه خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ فرنام ملی زمین است، یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، فروتنی و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. از این روی در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را نماد عشق می پنداشتند.

در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می شده است که در همان روز که نامش با نام ماه همزمان می شد، جشنی برپا می داشتند به فراخور نام آن روز و ماه. برای نمونه شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، "مهرگان" فرنام می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین نام می گرفتند.سپندار مذگان جشن زمین و گرامیداشت عشق است که هر دو در کنار هم می نشینند. در این روز زنان به شوهران خود با مهر ارمغان می دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها ارمغان داده و از آنها فرمانبرداری می کردند. برخی نیز روز مادر و زن را به نشانه زایش و مهربانی زمین در این روز می دانند.مردم ایران از آن میان مردم هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به فراخور های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، روش زندگی، خوی، فلسفه زندگی و رویهمرفته جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است. شاید هنوز دیر نشده باشد که روز عشق را از 26 بهمن (Valentine) به 29 بهمن (سپندار مذگان ایرانیان باستان) برگردانیم... چرا سپندار مذگان در روز پنجم اسفندماه نیست؟ زیرا در گذشته ایرانیان 12 ماه 30 روزه داشتند و 5 روز را نیز افزودن بر آن 12 ماه در سالشمار خود داشته اند. بنابراین روز پنجم اسفند(سپندار مذگان)، با روز 335 از سال یا 29 بهمن در سالشمار کنونی ایرانیان برابر است.امید که قدر آنچه را داشتیم بدانیم

پ.ن : ما از ۲۵۶۴ سال پیش میلادی چنین روزهایی را چشن می گرفتیم ، یادمان باشد

شادزی

تولــــــــــــــــــدت مبارکــــــــــــــــــــــــــــــ جوجو

chichini — Wed, 30 Jan 2008 06:38:18 GMT

اينک خزان اسبي از حريم باران زين کرده است

ترسم از راهزني هاي زمستان است

که بي پروا نقاب بي رياي برگريزان بر چهره دارد

تقدیم به نفسم که امروز تولدشه ( الهی اونقدر که از زندگی لذت می بری زنده و پابرجا و مهمتر از همه شاد.شاد.شاد باشی )

گفته بودم زندگي زيباست

گفته و ناگفته اِي بس نکته ها کين جاست

آسمان باز ، آفتاب زر

باغ هاي گل ، دشت هاي بي در و پيکر

سر برون آوردن گل از درون برف

تاب نرم رقص ماهي در بلور آب

خواب گندمزار در ، چشمه مهتاب

بوي عطر خاک باران خورده در کهسار

آمدن ، رفتن ، دويدن ، عشق ورزيدن

در غم انسان نشستن ،

پا به پاي شادماني هاي مردم پاي کوبيدن

آري آري زندگي زيباست

زندگي آتشگهي ديرنده پابرجاست

گر بيفروزيش

رقص شعله اش

در ، هر کران پيداست

ور نه خاموش است و خاموشي گناه ماست .

زندگاني شعله مي خواهد ،

شعله ها را هيمه سوزنده

جنگلي هستي تو اي انسان ،

جنگل ! اي روييده آزاده

پ.ن کاش می شد سرزمین عشق را در میان گام ها تقسیم کرد ، کاش می شد با نگاه شاپرک عشق را بر آسمان تفهیم کرد ، کاش می شد با دو چشم عاطفه قلب سرد آسمان را ناز کرد ، کاش می شد با پری از برگ یاس تا طلوع سرخ گل پرواز کرد.

پ.ن دنيا را بد ساخته اند... کسی را که دوست داری، تو را دوست نداره. کسی که تو را دوست داره ،تو دوستش نداری اما کسی که تو دوستش داری و اونم تو را دوست داره به رسم و آئين هرگز به هم نمی رسه و اين رنجه .

زندگي يعني اين....

دكتر شريعتي

به نام حضرت دوست که هرچه دارم از اوست

chichini — Wed, 23 Jan 2008 10:32:18 GMT

گاه یک لبخند آنقدر عمیق میشود که گریه میکنیم

گاه یک نغمه آنقدر دست نیافتنی است که با آن زندگی میکنیم

گاه یک نگاه آنقدر سنگین میشود که که چشمها رهایش نمیکنند

گاه یک عشق آنقدر ماندگار میشودکه تا آخر عمر فراموشش نمیکنیم

سلام و ارادت به فرشته های گلم

خیلی وقت ننوشتم -

دلم واسه اینجا تنگ نمی شه ...

چون همیشه به یاد این دفتر مجازی هستم و بهش فکر میکنم

و دوستای مجازی –

خیلی سخته دور بر تو پر آدم باشه و مثلاً دوست ولی تنهای تنها باشی

همچین که چش شون بهت بیفته

بابا خیلی نامردی یه حالی از ما نمی گیری زنده ایم یا مرده

ما رو باش که دل مون رو به کی خوش کردیم..!!

وقتی ازشون می پرسی که چی شده ..!

چه خبره ؟؟؟

همینه دیگه خبر نمی گیری از ما

تا می تونند به رگبار متلگ می بندند ...

حالا چی شده ؟!

دو روز خبرشون رو نگرفتی اونم بخاطر مشغله کاری

منی که با تلفن، اس مس ، اف و خیره ...

بی خیال ...

یهو تصمیم می گیرم که دیگه اس مس یا تماس با هیشکی نداشته باشم

حتی برای اونایی که واقعاً از ته دل دوستشون دارم و یه روز خبر شون رو نداشته باشم حالم گرفته میشه !

چیکار میشه کرد..

وقتی می بینم اونا با دوستاشون بیرون خوشن

حتی جواب اس مس تو رو با زحمت و منت می دن پس دلیلی برای اس مس تماس نمی مونه

یه لپ کلامی من هم واسه خودم دارم : این هم بگذرد

کلام آخر:

اینا واقعاً و از ته دلم میگم ، نوشته های با لا از ترحم نیست و تعنه و گلایه نیست و یا اینکه بشنوند یا بخوانند و بگن آخ ،اوخ

من خوشم با خوشی عزیزانم

یه چیزی می مونه : وقتی می پرسم چه خبر متلگ نگید ، ما که نخواستیم دوستای شما رو بدزدیم

جواب می دید : هیچی ، خبری از کسی ندارم ، از بوق سحر تا نیمه شب سر کاریم-

ما بی کاره آقا ...

این پست ادامه داره ..... خواندنش بدون لطف نیست ؟!

یعضی از عزیزان گفتن مطالب من طولانی هستش

برای رعایت حال شما عزیزان به صورت ادامه به متن و به صورت PDF گذاشتم

می توانید در سیستم خود سیو Save نمائید بنام حضر ت دوست

تاریخچه درخت کریسمس

chichini — Tue, 01 Jan 2008 18:48:37 GMT

فرا رسیدن سال نو میلادی ( ۲۰۰۸ ) را به همه برادران و خواهران مسیح و به همه دوستان شاد باش می گویم ، باشد روزهای خوبی در کنار هم داشته باشید

سنت درخت کریسمس، به آلمان قرن شانزدهم میلادی و زمانی که مسیحیان، درختان تزیین شده را به خانه های خود آوردند، برمیگردد. همچنین در آن زمان عده ای هرمهایی از چوب میساختند و آنرا با شاخه های درختان همیشه سبز و شمع تزیین میکردند.
به تدریج رسم استفاده از درخت کریسمس در بخشهای دیگر اروپا نیز طرفدارانی پیدا کرد. در سال 1841، انگلستان، پرنس آلبرت (Prince Albert)، شوهر ملکه ویکتوریا (Queen Victoria) با آوردن درخت کریسمس به کاخ ویندسور (Windsor) و تزیین آن با شمع، شیرینی، میوه و انواع آب نبات، استفاده از درخت را به چیزی مد روز مبدل کرد.
واضح است که خانواده های ثروتمند انگلیسی به سرعت از این مد پیروی کردند و با ولخرجی تمام به تزیین درخت میپرداختند. در سالهای 1850، این تزیینات شامل عروسک، لوازم خانه مینیاتوری، سازهای کوچک، جواهرات بدلی، شمشیر و تفنگ اسباب بازی، میوه و خوراکی بود.
بسیاری از آمریکاییهای قرن نوزدهم، درخت کریسمس را چیزی غریب میدانستند و اولین درخت کریسمس در آمریکا، مربوط به سال 1830 است که آنهم توسط ساکنان آلمانی پنسیلوانیا به نمایش گذاشته شده بود. این درخت برای جلب کمکهای مردمی برای کلیسای محلی برپا شده بود. در سال 1851، چنین درختی در محوطه خارجی یک کلیسا برپا شد اما وجود آن برای ساکنان این قصبه بسیار توهین آمیز و نوعی بازگشت به بت پرستی به شمار می آمد و آنها خواستار جمع کردن تزیینات شدند.
در حدود سالهای 1890، لوازم تزیینی کریسمس از آلمان وارد میشد و درخت کریسمس به تدریج در ایالات متحده محبوبیت میافت. جالب است که ار.پاییان از درختان کوچکی که حدود 1 تا 1.5 متر طول داشتند استفاده میکردند در حالی که آمریکاییان درختی را میپسندیدند که تا سقف خانه برسد.
در اوایل قرن بیستم، آمریکاییان درختهای کریسمس را بیشتر با لوازم تزیینی دست ساز خودشان تزیین میکردند اما بخشهای آلمانی/آمریکایی همچنان به استفاده از سیب، بلوط، گردو و شیرینیهای کوچک بادامی ادامه میدادند.
کشف برق، به ساخته شدن چراغهای کریسمس انجامید و امکان درخشش را برای درختان به ارمغان آورد. پس از آن دیدن درختان کریسمس در میدان شهرها به یک منظره آشنای این ایام مبدل شد و تمام ساختمانهای مهم-چه شخصی و چه دولتی- با برپا کردن یک درخت، به اسقبال تعطیلات کریسمس میرفتند.
در تزیین درختهای کریسمس اولیه، به جای مجسمه فرشته در نوک درخت، از فیگورهای پریهای کوچک- به نشانه ارواح مهربان- یا زنگوله و شیپر- که برای ترسانیدن ارواح شیطانی به کار میرفت- استفاده میشد.
در لهستان، درخت کریسمس با مجسمه های کوچک فرشته، طاووس و پرندگان دیگر و تعداد بسیار زیادی ستاره، پوشیده میشد. در سوئد، درخت را با تزیینات چوبی که با رنگهای درخشان رنگ آمیزی شده اند و فیگورهای کودک و حیوانات از جنس پوشال و کاه تزیین میکنند. دانمارکیها، از پرچمهای کوچک دانمارک و آویزهایی به شکل زنگوله، ستاره، قلب و دانه برف استفاده میکنند. مسیحیان ژاپنی بادبزنها و فانوسهای کوچک را ترجیح میدهند.
تزیین درخت در اوکراین نیز بسیار جالب است، آنها حتما در تزیین درخت خود از عنکبوت و تار عنکبوت استفاده میکنند و آنرا خوش یمن میدانند، زیرا بنا بر یک افسانه قدیمی، زنی بی چیز که هیچ وسیله ای برای تزیین درخت و شاد کردن فرزندان خود نداشت، با غصه به خواب میرود و هنگام طلوع خورشید متوجه میشود که درخت کریسمس خانه اش با تار عنکبوت پوشیده شده است و این تارها با دمیدن خورشید به رشته های نقره مبدل شده اند.

دوست من سلام

chichini — Mon, 10 Dec 2007 05:12:54 GMT

هیچ کس فکر نکرد

که در آبادی ویران شده دیگر نان...نیست
و همه مردم شهر بانگ برآورده اند که چرا سیمان نیست؟ چرا ایمان نسیت؟
و کسی فکر نکرد که زمانی شده است که به غیر از انسان...هیچ چیز ارزان نیست.

دوست من، الان من به تو احتياج دارم

لطفا دستم را بگير

در ساعتهايي که نيازت دارم با من باش

زماني را براي فهميدن يکديگر در نظر داشته باش

دوست عزيز دست مرا بگير

و مرا در اين مکان راهنمايي کن

شک و ترديد و هراس مرا از دلم بيرون کن

اشکهايم را از صورتم پاک کن

دوستم، من نمي‌توانم تنها باشم

نيازمندم تا با دستت مرا نگاه داري

وقتي با مهرباني مرا لمس مي‌کني

گرمي وجودت در دنياي سرد من رشد مي‌کند

لطفا دوست من باش

و روز به روز نگه دارم باش

چون با دست عاشقانه تو است

که من مي‌توانم راهم را پيدا کنم

عجب قصه غریبی است این دوستی

اینجاست که میگویند دوست به دوست نیاز ... !!

پ .ن هر آنچه امروز هستیم از سکوت دیروز زاده شده است.

به یک نفر مسلط به زبان آدمیزاد برای رفع پاره ای

دلــتـنـگیهــا نـیازمــندیم .

الهی نامه

chichini — Sat, 17 Nov 2007 16:44:18 GMT

خدايا! می توان با يک زيرانداز ساده زير سقف آسمان خوابيد و دغدغه نداشت
می توان شب به شب با نان خالی عشق ساخت و غمی به دل راه نداد
می توان لبخند ها راغنيمت شمرد و فقط در خلوت اشک ريخت
می توان بي هيچ غصه ای نفس کشيد و دلشوره ای نداشت و از اندوه و رنج، آه کشيد
خدايا! سوزش سرما هم بی معنا مي شود اگر وجود آدم را از عشق و صفا گرم کنی
می توان ياسی چيد و می توان آن را به ديگران هديه داد و دل ها را با کينه غريبه ساخت و بذر مهربانی پاشيد
می توان..... اگر تو بخواهی ، اگر تو کمک کنی
خدايا ! ناله هايم را بشنو و به خاطر بسپار. بشنو و به من بگو که پنجره های زندگی از کدامين سو به روی من گشوده شد که من در طول عمر کوتاه من،هرگز طلوع و غروب خورشيد را نديدم
خدايا! بسته دلی براِت مي فرستم. وقتی آن را باز مي کنی مواظب باش

چون قلب من شکستنی است

پ.ن از همه دوستای خوب و مهربون مجازی ممنونم که با آف ها

و کامنتهای قشنگشون ما رو یاری می کنند ،

اینجا تنها جایی که می تونی حرفای دلت رو بزنی

بدون اینکه از دوربری های خودت به تمسخر گرفته بشی به قول خودشون .... !!

خاله مژگان مهربون خودم خیلی دلم برای صحبتهای شیرینت تنگ شده

خدا یا اینجا کجاست که ما اومدیم ...؟!